Decyzjami polityków UE kształtuje się nowy porządek w światowym handlu mięsem drobiowym. Ten porządek jest wynikiem liberalizacji handlu między UE a krajami spoza UE i obejmuje nie tylko produkty rolne, w tym mięso drobiowe, ale także w dużej mierze produkty przemysłowe.Umowa UE z krajami Mercosur otwiera europejski rynek m.in. na import mięsa drobiowego z Brazylii, największego eksportera mięsa drobiowego na świecie, chociaż kraje UE również są znaczącymi eksporterami mięsa drobiowego. Rynek UE jest bowiem od wielu lat nie tylko samowystarczalny, ale ma nadwyżki mięsa drobiowego, które muszą być sprzedane do krajów poza UE.Co więcej, Polska zajmuje trzecie miejsce na świecie w eksporcie mięsa drobiowego po Brazylii i USA, przy czym zdecydowana większość eksportu mięsa drobiowego z Polski trafia na rynek wewnętrzny UE. W momencie realizacji umowy z Mercosur polskie mięso drobiowe będzie musiało konkurować na europejskim rynku z tanim mięsem drobiowym z Brazylii.Dosłownie w ostatnich dniach pojawiły się w przestrzeni medialnej pierwsze bardziej konkretne informacje o planowanym podpisaniu umowy handlowej przez UE z Indiami. Przewidywana w tej umowie liberalizacja handlu ma obejmować także produkty rolne.Wg zapewnień przedstawicieli polskiego rządu, inaczej jak w przypadku umowy z krajami Mercosur, umowa z Indiami nie będzie stanowiła zagrożenia dla eksportu polskiego mięsa drobiowego. Znakomita część (ok. 60%) populacji mieszkańców Indii to wegetarianie. A wśród pozostałych 40% ludności konsumpcja mięsa drobiowego jest ciągle bardzo niska i wynosi 6-7 kg/mieszkańca rocznie.Produkcja mięsa drobiowego w Indiach rozwija się w szybkim tempie, mniej więcej o 8% rocznie. Mimo to kraj ten będzie w najbliższych latach bardzo chłonnym rynkiem dla mięsa drobiowego, przede wszystkim ze względu na olbrzymią ilość mieszkańców; 40% populacji to prawie 600 mln ludzi, więcej niż w całej UE (450 mln).Niestety, jak to życiu bywa, chłonny indyjski rynek jest też przedmiotem zainteresowania największych eksporterów mięsa drobiowego i dlatego również tam eksport europejskiego, w tym polskiego, mięsa drobiowego będzie musiał zmagać się z silną konkurencją.

Seksowanie piskląt indyczych jest wymogiem wynikającym z odmiennego przebiegu i czasu trwania odchowu indyczek i indyków do ubojowej masy ciała. W przypadku kurcząt brojlerów nie stosuje się seksowania, a tucz prowadzony jest dla obu płci w tym samym miejscu/kurniku i w tym samym czasie. Czy słusznie?Od wielu lat pojawiają się głosy sugerujące większą opłacalność oddzielnego tuczu kurcząt brojlerów kurek i kogutków. Ze względu na miliony produkowanych piskląt brojlerowskich dotychczasowe tradycyjne metody seksowania powodowałyby istotny wzrost ceny sprzedaży takich piskląt.Jednakże w ostatnich latach technologia sortowania, w tym także seksowania, piskląt brojlerowskich rozwinęła się w takim stopniu, że seksowanie piskląt brojlerowskich może stać się opłacalne.Oferowane wielofunkcyjne urządzenia nie tylko zresztą seksują pisklęta, co z powodzeniem jest coraz częściej wykorzystywane w produkcji piskląt przeznaczonych do produkcji jaj, ale również sortują pisklęta wg masy ciała z dokładnością do jednego grama. W ten sposób można spośród wszystkich wylężonych w danym dniu piskląt brojlerowskich wyodrębnić kurki i kogutki oraz wysortować je w dwóch – przynajmniej – grupach piskląt lżejszych i cięższych. Ponadto w obrębie każdej grupy wagowej możliwe jest oszacowanie współczynnika zmienności masy ciała, inaczej mówiąc – stopnia wyrównania stada pod względem masy ciała.Jeśli producent kurcząt brojlerów zasiedli swoje kurniki tak wyselekcjonowanymi pisklętami brojlerowskimi, to może w większym stopniu wykorzystać zróżnicowane programy tuczu i przygotować np. bardziej precyzyjny program żywienia uwzględniając zapotrzebowanie piskląt/kurcząt na składniki pokarmowe odmiennie dla kogutków i kurek, jak również w porozumieniu z ubojnią odpowiednio zróżnicować czas tuczu.Wielofunkcyjne urządzenia do sortowania piskląt mogą być wyposażone ponadto w czujniki identyfikujące pisklęta z niezagojoną pępowiną, przygotowując raport o procentowym udziale piskląt z wadami.Sortowanie piskląt wg masy ciała pozwala na zapełnianie kartonów do ich transportu wg średniej masy ciała, a nie jak dotychczas napełniając kartony 100 szt. piskląt. Tak przygotowane do transportu kartony z pisklętami pozwalają na zmniejszenie kosztów transportu nawet o 10%.

Producenci jaj w Polsce obawiają się, że z powodu likwidacji w ostatnich kilku tygodniach ok. 5 mln kur niosek (prawie 10% pogłowia kur niosek ogółem w Polsce) na fermach zakażonych wirusami grypy ptaków, lokalnie w sieciach handlowych może okresowo brakować jaj.I chociaż w hurcie nie brakuje jaj, to ponieważ większość z nich jest wyprodukowana przez kury utrzymywane w klatkach, to sieci handlowe nie chcą takich jaj na swoich półkach sklepowych preferując wyłącznie jaja od kur utrzymywanych w alternatywnych systemach bezklatkowych.Polska zajmuje piąte miejsce wśród producentów jaj w UE i jest jednym z największych eksporterów jaj na świecie. Większość kur niosek w Polsce jest utrzymywana w klatkach (67,7%), natomiast 23,8% jaj jest produkowanych przez kury na ściółce, 7,1% przez kury z dostępem do wolnego wybiegu i 1,4% w systemach kwalifikowanych jak ekologiczne.Cena jaj w hurcie (dane MRiRW dla 3 tygodnia 2026 r.) z produkcji klatkowej wynosi 78,14 zł/100 szt. (klasa L) i jest zdecydowanie niższa od ceny jaj produkowanych przez kury w systemie bezklatkowym na ściółce, która wynosi 93,79 zł/szt. (klasa L), na wolnych wybiegach 97,30 zł/100szt. czy w chowie ekologicznym 109,10 zł/100 szt. (klasa M).Pomimo tych różnic oraz problemów z utrzymaniem stałej podaży sieci handlowe nie decydują się na sprzedaż jaj z klatkowego chowu kur niosek ryzykując brak jaj na półkach w swoich sklepach.Czyżby w procesie decyzyjnym polityki handlowej wielkich sieci komfort kur niosek przeważał aż do tego stopnia nad zapewnieniem klientom ich podstawowych praw do nabycia w optymalnych cenach produktów tak niezbędnych w codziennej diecie, jakimi są jaja. Co więcej, jaja są tym wyjątkowym produktem żywnościowym, którego ze względu zarówno na wartości odżywcze, jak i walory kulinarne, w żaden sposób nie można zastąpić.