W ciągu ostatnich 10 lat praktycznie niezauważenie pojawił się nowy azjatycki gigant jajeczny. W 2024 r. Indonezja wyprodukowała 6,759 mln ton/rocznie jaj, wypierając USA z trzeciej pozycji w światowym rankingu krajów produkujących jaja (dane ONZ FAO).

Największym producentem jaj na świecie są Chiny (ponad 31 mln ton/rocznie), na drugim miejscu są Indie (ponad 7,0 mln ton/rocznie), na czwartym USA(6,6 mln ton/rocznie) i na piątym Brazylia (ok. 4,0 mln ton/rocznie).

Od 2020 roku produkcja jaj w Indonezji wzrosła o 28% (o 1,437 mln ton, nieco więcej niż roczna produkcja Turcji, która również pojawia się w rankingu 10 najlepszych. W ciągu ostatnich pięciu lat sama Indonezja przyczyniła się do wzrostu globalnego sektora jaj 22,3%.

Przewidywany wzrost populacji w Indonezji wynosi 21 milionów ludzi do 2035 roku, a dominująca religia i nawyki żywieniowe sprzyjają większej konsumpcji jaj. Produkcja jaj odbywa się głównie na dwóch gęsto zaludnionych wyspach Indonezji. Java stanowi 62,9% produkcji jaj, a Sumatra za 22,8%. Wśród innych wysp, na których rośnie produkcja, Sulawesi stanowi 5,7% produkcji, Bali dla 4,4%, a Kalimantan za 3,7%.

Około 95% produkcji jaj w Indonezji to brązowe jaja, głównie z systemów klatkowych. Producenci zmagają się też z niedoborem białka w paszy dla kur niosek; agencje rządowe domagają się, aby pasze dla kur zawierały co najmniej 17% białka.

Chociaż ponad 95% produkcji jaj jest nadal sprzedawane luzem, markowe jajka są dostępne w dużych sklepach detalicznych od ponad dekady. Opakowania markowych jaj są najczęściej zaopatrzone w etykietę z podstawowymi informacjami także w języku angielskim, i chociaż znajomość j. angielskiego wśród Indonezyjczyków jest bardzo niska, to taka etykieta dodatkowo zwiększa wiarygodność oferowanych jaj, że spełniają one międzynarodowe wymagania i normy.

Rząd Indonezji jest silnie zaangażowany w sektor produkcji jaj i brojlerów (wsparcie produkcji pasz i piskląt). Rządowy program pozwoli na lepszą kontrolę cen dla drobnych rolników, a w konsekwencji zapewnieni tańsze źródła białek zwierzęcych. Program rządowy ma na celu rozwiązanie problemu ostrego niedożywienia ludności, ponieważ około 21% dzieci w wieku poniżej 5 lat cierpi na upośledzony wzrost, podczas gdy ostre niedożywienie dotyka około 8,5% dzieci.