Seksowanie piskląt, czyli rozdzielenie jednodniowych kurek i kogucików na dwie oddzielne grupy, jest jedną z najważniejszych czynności przygotowania piskląt do ich wysyłki na fermę. Seksowanie dotyczy wszystkich piskląt, które zostały wylężone i zasiedlą fermy produkujące jaja, zarówno te spożywcze, jak i wylęgowe.

Seksowanie przeprowadzają odpowiednio wyszkoleni sekserzy na podstawie różnicy pewnych cech charakterystycznych dla kurek i kogutków. W praktyce jest kilka sposobów, a jednym z nich jest rozdzielenie kurek i kogutków na podstawie różnicy w długości zaczątków piór lotek – u kogucików są one wyraźnie dłuższe aniżeli u kurek. Przez to koguciki mają pióra skrzydeł jednakowej długości, natomiast kurki mają naprzemiennie pióra skrzydeł różnej długości – dłuższe i krótsze. Ważną informacją jest też fakt, że różnice te są widoczne najbardziej w pierwszym dniu życia, ponieważ w kolejnych dniach staje się ona mniej wyraźna.

Niestety, konieczność seksowania dziesiątek tysięcy piskląt powoduje, że sekserzy wraz z upływem kolejnych godzin pracy tracą potrzebną precyzję (wzrasta procentowy udział błędów) i szybkość podejmowania decyzji na skutek zmęczenia, co wyraźnie zmniejsza wydajność ich pracy, podraża koszty seksowania (potrzebna jest większa ilość sekserów) i wydłuża czas przygotowania piskląt do transportu.

Specjaliści projektujący urządzenia pozwalające zastąpić niektóre czynności wykonywane przez ludzi proponują technologie maszynowego seksowania, między innymi wykorzystujące różnice w długości lotek u jednodniowych piskląt w zależności od płci. Odpowiednio zaprojektowane maszyny pozwalają na seksowanie dziesiątek tysięcy piskląt z bardzo dużą precyzją.

Co więcej, zastosowanie w oprogramowaniu tych maszyn techniki AI „zmusza” je do uczenia się perfekcyjnego rozpoznawania różnic danej cechy u kurek i kogucików, uwzględniając naturalną zmienność, z jaką mamy do czynienia w naturze. Maszyna nie męczy się tak jak człowiek, a do tego może być daleko bardziej precyzyjna w porównaniu do większości sekserów.