W czerwcu 2007 r. Ronald Davis, prezes Amerykańskiego Towarzystwa Lekarskiego (ang. American Medical Association, AMA) we współpracy z Rogerem Mahrem, prezesem Amerykańskiego Towarzystwa Medycyny Weterynaryjnej (ang. American Veterinary Medical Association, AVMA) uchwalili rezolucję „One Health” promującą partnerstwo między medycyną

ludzką i weterynaryjną. Koncepcja „Jedno Zdrowie” (ang. One Health) to podejście, które uznaje, że zdrowie ludzi jest ściśle powiązane ze zdrowiem zwierząt i naszym wspólnym środowiskiem.

Od 2016 roku, corocznie, każdego 3 listopada obchodzony jest światowy Dzień „One Health”.

W sierpniu 2010 roku do działań promujących koncepcję „One Health” dołączyła Unia Europejska, która w raporcie „Ocena wyników i skutków globalnej reakcji na kryzys grypy ptaków” potwierdziła, że Unia Europejska podjęła już nowe inicjatywy pod parasolem „One Health” i będzie to kontynuować w nadchodzących latach.

Natomiast 15-17 listopada 2011 roku w Mexico City w Meksyku odbyło się pierwsze spotkanie techniczne wysokiego szczebla w sprawie zagrożeń dla zdrowia na styku człowiek-zwierzę-ekosystem, które zapoczątkowało wolę polityczną dla ruchu „One Health”. Celem spotkania było zajęcie się zagrożeniami dla zdrowia występującymi w różnych regionach geograficznych poprzez podkreślenie trzech priorytetowych tematów: wścieklizny, grypy i oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe.

Działania zmierzające do rozszerzenia koncepcji „One Health” przyspieszyły w latach dwudziestych XXI wieku. W marcu 2022 roku cztery (Quadripartite) agencje międzynarodowe – FAO, WHO, WOAH i UNEP (Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska, ang. UN Evironment Programme,), podpisały przełomowe porozumienie w celu wzmocnienia współpracy w zakresie zrównoważenia i optymalizacji zdrowia ludzi, zwierząt, roślin i środowiska.

Wspólny plan działania Quadripartite ma na celu ułatwienie integracji i koordynacji działań w odpowiednich sektorach zdrowia ludzi, zwierząt i roślin oraz środowisk. Plan identyfikuje sześć głównych obszarów, w których podejścia, które obecnie różnią się w poszczególnych krajach, muszą zostać zintegrowane i skoordynowane. Dotyczą one takich zagadnień jak:

• systemy opieki zdrowotnej,

• choroby odzwierzęce,

• zaniedbane choroby tropikalne i choroby wektorowe,

• bezpieczeństwo żywności,

• oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe,

• środowisko.