Dzisiaj 3 września 2025 r. KE ma przyjąć umowę z krajami Mercosur, której głównym celem jest liberalizacja handlu i usług (zniesienie ceł, ułatwienia dla biznesu i uproszczenie procedur) między blokiem krajów Ameryki Płd. (Brazylia, Argentyna, Urugwaj, Paragwaj i Boliwia) oraz innymi państwami tego kontynentu (Chile, Peru, Ekwador, Kolumbia, Gujana i Surinam; Wenezuela jest zawieszona) stowarzyszonymi z głównymi państwami-udziałowcami Mercosur. Mercosur (hiszp. Mercado Común del Sur – Wspólny Rynek Południa) to międzynarodowa organizacja gospodarcza powołana w 1991 r. traktatem w Asunción (Paragwaj).

KE prowadzi rozmowy z krajami Mercosur od 1999 r. nad przygotowaniem i wdrożeniem porozumienia handlowego. Po blisko 25 latach negocjacji rozmowy te zostały zakończone w grudniu 2024 r. podpisaniem odpowiedniej umowy. Następnie KE przystąpiła do przeglądu prawnego porozumienia/umowy i przetłumaczenia jej na języki narodowe UE.

Prace nad zakończeniem rozmów w sprawie porozumienia handlowego z krajami Mercosur uległy przyspieszeniu po zapowiedzi przez prezydenta-elekta USA w trakcie kampanii wyborczej w 2024 r. wprowadzenia programu podwyższonych ceł w światowym handlu. Podobne rozmowy KE prowadzi z krajami Azji Płd.-Wschodniej. Warto jednocześnie zaznaczyć, że pełnoprawnymi partnerami handlowymi z krajami Mercosur są Chiny i USA.

Najbardziej kontrowersyjną częścią umowy pozostaje fakt, że otwiera ona rynek unijny na produkty rolne z Mercosur. Import niektórych wrażliwych produktów rolnych, takich jak wołowina, etanol, wieprzowina, miód, cukier i drób, ma być początkowo ograniczony. Najwięcej obaw ze strony Polski budzi otwarcie europejskiego rynku na mięso drobiowe i jaja. Polscy producenci w nadchodzących latach znajdą się tym samym między eksportem produktów drobiowych z Ameryki Płd. i Ukrainy.

M.in. to spowodowało, że Polska jest, obok Francji, przeciwnikiem zawarcia umowy handlowej z Mercosur w obecnej formie. Po dzisiejszym przyjęciu przez komisarzy unijnych ostatecznego tekstu porozumienia z Mercosur będzie on przedmiotem obrad Rady UE, a następnie Parlamentu Europejskiego.