Nie maleje liczba ognisk grypy ptaków stwierdzonych na fermach drobiu w Polsce. W maju br. służby sanitarno-weterynaryjne potwierdziły 36 nowych ognisk grypy ptaków, przy czym utylizacji poddano w tym okresie blisko 1,29 mln szt. kur niosek, ponad 405 tys. indyków rzeźnych i ok. 49 tys. kaczek; łącznie od początku roku zlikwidowano w Polsce z powodu zakażenia grypą ptaków 9,65 mln szt. drobiu różnych gatunków.

Zdecydowana większość ognisk grypy ptaków została stwierdzona na fermach drobiu w pow. kaliskim i ostrowskim (woj., wielkopolskie) oraz w pow. żuromińskim i bieżuńskim (woj., mazowieckie). Oba regiony są uznawane za wielkie zagłębia drobiarskie ze względu na ilość ferm i ich zagęszczenie, co z pewnością może mieć wpływ na ogólną liczbę ognisk w tych regionach.

Problem zakażenia wirusami grypy ptaków dotyczy także ferm w innych krajach na całym świecie. Miliony drobiu jest likwidowane z tego powodu w USA, ale także w krajach azjatyckich. W ostatnim czasie stwierdzono trzy ogniska w Indiach. W Japonii od października ub.r. likwidacji poddano prawie 5,73 mln szt. drobiu, natomiast w Korei Płd. w tym samym okresie czasu w 57 fermach zutylizowano ponad 6,0 mln szt. drobiu. Pojedyncze ogniska grypy ptaków stwierdzono także na Filipinach i Tajwanie oraz w Kambodży.

Niestety, obecność wirusów grypy ptaków stwierdza się nie tylko u innych gatunków zwierząt hodowlanych (np. bydło), ale także u ludzi. Od 2015 r. w krajach Dalekiego Wsch. stwierdzono 164 przypadki zakażenia ludzi, przy czym obecność wirusów grypy ptaków wykryto u 161 ludzi w Chinach, u 2 ludzi w Kambodży i u jednego w Wietnamie.

Obecny wzrost ognisk grypy ptaków nie dzieje się w próżni. Naukowcy wskazują na kilka kluczowych czynników, które napędzają rozprzestrzenianie się wirusa H5N1 na całym świecie.

Według niektórych ekspertów wirus „całkowicie wymknął się spod kontroli” w populacjach dzikich ptaków. Ptaki wędrowne przenoszą wirusa na ogromne odległości, wprowadzając go do nowych regionów i zakażając różne gatunki zwierząt. Ta powszechna obecność tworzy ogromny, niekontrolowany rezerwuar dla wirusa.

Być może najbardziej niepokojący rozwój to zdolność wirusa do infekowania ssaków. To niekontrolowane rozprzestrzenianie się wirusów grypy ptaków wśród ssaków jest krytycznym krokiem, ponieważ przybliża potencjalną możliwość rozprzestrzeniania się między ludźmi.