W ostatnim tygodniu wirusy grypy ptaków zaatakowały stada drobiu w regionach kluczowych dla produkcji drobiarskiej w Polsce: w powiatach żuromińskim i mławskim (woj. mazowieckie) orz w powiatach ostrowskim i ostrzeszowskim (woj. wielkopolskie) – łącznie służby sanitarno-weterynaryjne potwierdziły 12 ognisk grypy ptaków. Ponadto w pow. żuromińskim stwierdzono dwa ogniska rzekomego pomoru drobiu i jedno ognisko w pow. zielonogórskim.

Ogółem w tych ogniskach likwidacji poddano ponad 736 tys. szt. drobiu. Od początku 2026 r. w 70 ogniskach z powodu grypy ptaków wybito ok. 5,1 mln szt. drobiu, natomiast w 35 ogniskach z powodu rzekomego pomoru drobiu wybito ponad 2,7 mln szt. drobiu (w ub.r. w wyniku zakażenia grypą ptaków i rzekomym pomorem drobiu w Polsce wybito prawie 19 mln szt. drobiu).

Obie choroby – zwłaszcza grypa ptaków – mają charakter sezonowy i spodziewano się spadku liczby zachorowań wiosną, ale niekorzystna aura nie sprzyja niestety czasowemu zanikowi choroby. Ostatni tydzień przyniósł wręcz wyraźny wzrost zachorowań.

Specjaliści apelują o wzmożenie procedur bioasekuracji w chowie drobiu jako jednego z najbardziej skutecznych środków zapobiegawczych przed zakażeniem wirusami zarówno grypy ptaków, jak i rzekomego pomoru drobiu.

Niestety, przekonanie producentów i decyzje administracji państwowej zgodnie z przepisami UE, że niezależnie od zastosowanych procedur w sytuacji stwierdzenia zakażenia budżet wypłaci odszkodowanie za utracone ptaki, prowadzą do tego, że odpowiedzialność producentów jest nieco złagodzona, żeby nie powiedzieć – zlekceważona.

Kolejnym, chociaż nie ostatnim problemem, jest nadmierne zagęszczenie kurników i ferm w niektórych regionach Polski. W naturalny sposób ryzyko zachorowania tam drobiu jest znacznie większe, m.in. poprzez niekontrolowane (?) przemieszczanie się ludzi, jak i przez bytujące tam dzikie ptactwo.