Bieżący numer

Rosną koszty produkcji zwierząt z powodu gwałtownego wzrostu światowych cen zbóż i śrut poekstrakcyjnych

 

Rośnie światowe zużycie zbóż, które w sezonie 2020/2021 może wynieść 2,76 mld ton, o prawie 2% więcej niż w poprzednim sezonie. Odbędzie się to kosztem zmniejszenia światowych zapasów zbóż o 2,2%, głównie z powodu większego zapotrzebowania, ale także niższych plonów w stosunku do zapowiadanych prognoz. Przewiduje się, że w sezonie 2020/21 przedmiotem międzynarodowego handlu będzie ok. 465 mln ton zbóż, o 5,7% więcej niż w poprzednim sezonie.

W związku z tym na światowych rynkach zbóż nie widać końca podwyżek cen sprzedaży. Wskaźnik FAO cen zbóż na światowych rynkach wzrósł gwałtownie w ciągu ostatniego miesiąca o 7,1%, przede wszystkim z powodu wysokiego wzrostu cen kukurydzy o 11,2%, które są wyższe aż o 42,3% w porównaniu do cen w styczniu 2020 r. Głównym powodem takiego wzrostu są znaczne zakupy kukurydzy, głównie amerykańskiej, przez chiński przemysł paszowy, co spowodowało obniżenie światowej podaży tego ważnego paszowego zboża. Zapasy kukurydzy w Chinach zmniejszą się znacznie. Towarzyszą temu prognozy niższych zbiorów kukurydzy w USA, spadek globalnych zapasów tego zboża, a także ograniczenie eksportu kukurydzy przez władze Argentyny.

Ceny pszenicy wzrosły w tym czasie o 6,8%, m.in. z powodu znacznego wzrostu opłat celnych na eksport pszenicy rosyjskiej.

Na świecie rośnie też popyt na poekstrakcyjną śrutę sojową, główne źródło białka w paszach dla zwierząt. Również i w tym przypadku głównym powodem nagłego wzrostu cen są zwiększone zakupy amerykańskiej śruty sojowej przez Chiny (wzrost produkcji zwierzęcej), ale także większe zainteresowanie zakupem amerykańskiej śruty sojowej przez kraje UE, które chcą tym samym zapobiec dalszemu wylesianiu Amazonii przez brazylijskich producentów soi. Również na amerykańskim rynku wzrosło zapotrzebowanie na śrutę sojową z powodu mniejszej produkcji suszu podestylacyjnego zbożowego (DDGS), surowca białkowego w niektórych rodzajach pasz. Mniejsza jest też produkcja śrut poekstrakcyjnych rzepakowych i słonecznikowych, głównie z powodu mniejszych plonów, nie notowanych od bardzo wielu lat.