Bieżący numer

Archiwum

Efektywne wykorzystanie energii w chowie drobiu – zalecenia BAT 8. Część 2.
Przemysław Marek

Budynki inwentarskie, zwłaszcza drobiarskie, są obiektami wysoce energochłonnymi. W naszej strefie klimatycznej nie ma możliwości, aby prowadzić przemysłowy chów drobiu bez zastosowania dedykowanych rozwiązań technicznych, tym bardziej, że izolując kurniki od wpływu warunków zewnętrznych, producenci sami muszą zapewnić ptakom optymalne środowisko do życia i rozwoju. Intensywna wymiana powietrza jest więc niezbędna, a to generuje koszty związane z wentylacją oraz ogrzewaniem wtłaczanego do budynku powietrza. Istnieje potrzeba, aby proces ten uczynić zgodny z zaleceniami BAT zarówno ze względów ochrony środowiska, jak również zmniejszenia kosztów ogólnych utrzymania stada. W kwestii wymiany powietrza BAT 8 zaleca optymalizację całego procesu oraz wykorzystanie rekuperacji do odzysku energii cieplnej z powietrza powentylacyjnego. BAT 8 sygnalizuje także możliwość stosowania naturalnej, grawitacyjnej wentylacji, która w tradycyjnym wydaniu jest bardzo mało skuteczna. Istnieją jednak pewne rozwiązania, mogące coś zmienić w tej materii. Ostatnim z przedstawionych zaleceń będzie stosowanie energooszczędnego oświetlenia, co w produkcji drobiarskiej jest już dziś standardem.
 
Literatura
1.            Decyzja wykonawcza komisji (UE) 2017/302 z dnia 15 lutego 2017 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do intensywnego chowu drobiu lub świń
2.            Grzybek A, Pawlak J, 2015,Technologie produkcji i wykorzystania odnawialnych źródeł energii w rolnictwie oraz koszty i bariery ich stosowania, Wydawnictwo ITP Warszawa
3.            Monografia pod redakcją: Dach J., Szulc R.; współautorzy: Adamczyk F.,
Janczak D., Lenarczyk J., Rzeźnik I, Rzeźnik W., Zbytek Z.; 2014, Kierunki rozwoju ekoenergetyki w polskim rolnictwie, Kraków
1.       Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej